In de vijfde speelronde stond de uitwedstrijd tegen sc Feyenoord op het programma. Een bezoek dus aan sportpark Varkenoord, gelegen naast de imposante Kuip. Als kleine dorpsclub is het toch leuk dat je tegen zulke ploegen aan mag treden, ook al was dat dan met wat lood in de schoenen omdat sc Feyenoord zijn vier eerste competitiewedstrijden had gewonnen en dat ook nog eens zonder een doelpunt tegen te krijgen.

Bru begon in vergelijking met vorige week zonder Rudi van der Bijl in de basis, Martijn Lindhout was zijn vervanger. Ook Michel Maaskant was helaas niet inzetbaar, zijn ribben speelden weer teveel op. Te hopen was dat Bruse boys de openingsfase nu eens ongeschonden door kon komen. Dat lukte, zei het met het nodige geluk. Al snel kuste een inzet de paal, en ook Ti-Jey Bins moest goed handelend optreden. Het was vanaf het begin duidelijk dat het voor de paarshemden een wedstrijd van tegenhouden zou worden. Bru speelde naar zijn mogelijkheden, hield de linies kort op elkaar, en probeerde waar het kon er uit te komen. Maar de ploeg kon toch niet verhinderen dat de rood-witten van Zuid een paar dotten van kansen kreeg. Het gevaar kwam vooral van de linkerflank waar de speersnelle en sterke Junior Obiku, inderdaad zoon van Mike, een plaag was voor zijn directe tegenstander Marco Ketting. Al waren zijn voorzetten niet altijd van hoogdravende kwaliteit, toch legde hij de ballen een paar keer panklaar, maar het vizier van de inkomende Rotterdammers stond gelukkig niet al te zuiver. Ook de hoekschoppen waren gevaarlijk, ook al omdat dan de twee centrumverdedigers naar voren kwamen, die qua lengte van euromastachtige proporties waren. Maar Bru kwam het eerste half uur wonder boven wonder zonder kleerscheuren door, sterker nog, in de 36e min. kwam het zelfs aan de leiding. Een mooie aanval kwam via de balvaste Tommy Pronk bij Martijn Lindhout, die gaf een strakke pass over de grond aan de vrijstaande Sander van 't Hof, en die rondde keurig af in de uiterste hoek. Een prima uitgespeelde goal, en de eerste tegengoal van Feyenoord deze competitie. Hierna namen de irritaties bij de Feyenoorders wat toe, maar ook het tempo ging omhoog. En helaas leidde dat net voor rust tot de gelijkmaker. Een ziedend afstandschot van aanvoerder Kristian Adelmund vloog via de hand van Ti-Jey, die er nog goed bij zat, het doel in. Ruststand derhalve 1-1. Na de rust veranderde er weinig aan het spelbeeld, met dien verstande dat Feyenoord niet echt grote kansen kreeg. Al bleef het wel zeer dreigend, met name door eerder genoemde Obiku. Bru bleef fel van zich afbijten, en speelde naar vermogen. Maar toch werd het 2-1 in de 67e min. De matige wissewasjesfluiter van den Helder gaf een gemakkelijk vrije trap aan Feyenoord, vanwege vermeend gevaarlijk spel van Martijn. Een indirecte vrije trap dus, de scheids stond ook duidelijk met zijn arm naar boven. Blijkbaar had Ti-Jey dit niet opgemerkt, want de directe inzet van Leroy van Oeveren ging via zijn hand binnen. Was hij er vanaf gebleven dan had de treffer niet geteld. Schlemielig dus. Het dappere Bruse verzet was gebroken, en in de 71e min. werd het 3-1. De ingevallen Adair Vega Lopes, normaal de eerste spits, kopte knap binnen. De wedstrijd was gespeeld, en als kers op de taart volgde in de laatste minuut het slotakkoord. Opnieuw Lopes was de maker, het zegt al genoeg over het spelerspotentieel dat ze zo'n klassespeler op de bank kunnen laten. Ondanks de logische nederlaag zijn er toch aanknopingspunten zoals dat tegenwoordig heet, maar deze tegenstander was gewoon te sterk. Volgende week zijn de krachtsverhoudingen waarschijnlijk een stuk kleiner, en wie weet komen we dan van die hatelijke 0 af. De tegenstander is dan de nummer tien van de ranglijst Nieuwlekkerland, opnieuw een uitwedstrijd. Aanvang 14.30 uur 

Laat een reactie achter op dit bericht.